1. |yā : EY/HEY/AH | eyyuhā: SİZ! | n-nebiyyu: peygamber | tteḳi: kork | llahe: Allah'tan | ve lā: ve asla | tuTiǐ: ita'at etme | l-kāfirīne: kafirlere | velmunāfiḳīne: ve münafıklara | inne: şüphesiz | llahe: Allah | kāne: | ǎlīmen: bilendir | Hakīmen: hüküm ve hikmet sahibidir |

2. |vettebiǎ': ve uy | mā: şeye | yūHā: vahyedilen | ileyke: sana | min: -den | rabbike: Rabbin- | inne: muhakkak ki | llahe: Allah | kāne: | bimā: şeyleri | teǎ'melūne: yaptıklarınız | ḣabīran: haber almaktadır |

3. |ve teve kkel: ve dayan | ǎlā: | llahi: Allah'a | ve kefā: yeter | billahi: Allah | vekīlen: vekil olarak |

4. |mā: | ceǎle: yaratmadı | llahu: Allah | liraculin: bir adama | min: | ḳalbeyni: iki kalb | fī: | cevfihi: (göğüs) boşluğunda | ve mā: ve | ceǎle: yapmadı | ezvācekumu: eşlerinizi | l-lāī: | tuZāhirūne: zıhar yaptığınız | minhunne: onlarla | ummehātikum: sizin anneleriniz | ve mā: ve | ceǎle: kılmadı | ed'ǐyā'ekum: evlatlıklarınızı | ebnā'ekum: sizin öz oğullarınız | ƶālikum: bunlar | ḳavlukum: sizin sözlerinizdir | biefvāhikum: ağızlarınıza gelen | vallahu: Allah | yeḳūlu: söyler | l-Haḳḳa: gerçeği | ve huve: ve O | yehdī: iletir | s-sebīle: doğru yola |