15. |innemā: ancak | yu'minu: inanırlar | biāyātinā: bizim ayetlerimize | elleƶīne: o kimseler ki | iƶā: zaman | ƶukkirū: öğüt verildiği | bihā: kendilerine | ḣarrū: derhal kapanırlar | succeden: secdeye | ve sebbeHū: ve tesbih ederler | biHamdi: överek | rabbihim: Rablerini | ve hum: ve onlar | lā: asla | yestekbirūne: büyüklük taslamazlar |

16. |tetecāfā: uzaklaşır | cunūbuhum: yanları | ǎni: -dan | l-meDāciǐ: yataklar- | yed'ǔne: du'a ederler | rabbehum: Rablerine | ḣavfen: korkarak | ve Tameǎn: ve umarak | ve mimmā: ve şeylerden | razeḳnāhum: rızıklandırdığımız | yunfiḳūne: hayır için harcarlar |

17. |fe lā: ve asla | teǎ'lemu: bilemez | nefsun: hiç kimse | mā: ne | uḣfiye: saklandığını | lehum: onlar için | min: | ḳurrati: aydınlatıcı | eǎ'yunin: gözler | cezā'en: karşılık olarak | bimā: şeylere | kānū: oldukları | yeǎ'melūne: yapıyor(lar) |

18. |efemen: | kāne: hiç olur mu? | mu'minen: inanan kişi | kemen: kimse gibi | kāne: olan | fāsiḳan: fasık | lā: elbette | yestevūne: bir olmazlar |

19. |emmā: fakat | elleƶīne: | āmenū: inananlar | ve ǎmilū: ve yapanlar | S-SāliHāti: iyi işler | felehum: onlar | cennātu: cennetlerde | l-me'vā: durulmağa değer | nuzulen: ağırlanırlar | bimā: karşılık | kānū: olduklarına | yeǎ'melūne: yapıyor(lar) |

20. |veemmā: ve fakat | elleƶīne: | feseḳū: yoldan çıkanların | feme'vāhumu: barınacakları yer | n-nāru: ateştir | kullemā: her | erādū: istediklerinde | en: | yeḣrucū: çıkmak | minhā: oradan | uǐydū: yine geri çevrilirler | fīhā: oraya | ve ḳīle: ve denilir | lehum: onlara | ƶūḳū: tadın | ǎƶābe: azabını | n-nāri: ateş | lleƶī: | kuntum: olduğunuz | bihi: onu | tukeƶƶibūne: yalanlamakta |