156. |yā: EY/HEY/AH | eyyuhā: SİZ! | elleƶīne: kimseler | āmenū: inananlar | lā: | tekūnū: olmayın | kālleƶīne: kimseler (gibi) | keferū: inkar eden(ler) | ve ḳālū: ve diyenler (gibi) | liiḣvānihim: kardeşleri için | iƶā: zaman | Derabū: sefere çıktıkları | fī: | l-erDi: yeryüzünde | ev: ya da | kānū: | ğuzzen: savaşa çıktıkları | lev: eğer | kānū: olsalardı | ǐndenā: bizim yanımızda | mā: | mātū: ölmezlerdi | ve mā: | ḳutilū: ve öldürülmezlerdi | liyec'ǎle: yapar | llahu: Allah | ƶālike: bu (düşünce ve sözlerini) | Hasraten: bir dert | fī: | ḳulūbihim: kalblerinde | vallahu: Allahtır | yuHyī: yaşatan | ve yumītu: ve öldüren | vallahu: Allah | bimā: şeyleri | teǎ'melūne: yaptıklarınız | beSīrun: görmektedir |

157. |velein: eğer | ḳutiltum: öldürülür | fī: | sebīli: yolunda | llahi: Allah | ev: ya da | muttum: ölürseniz | lemeğfiratun: bağışlaması vardır | mine: | llahi: Allah'ın | ve raHmetun: ve rahmeti | ḣayrun: daha hayırlıdır | mimmā: şeylerden | yecmeǔne: onların topladıkları |