146. |وَكَأَيِّنْ: nice var ki | مِنْ: den | نَبِيٍّ: peygamber- | قَاتَلَ: çarpıştılar | مَعَهُ: kendileriyle beraber | رِبِّيُّونَ: Rabbani (erenler) | كَثِيرٌ: birçok | فَمَا: | وَهَنُوا: yılmadılar | لِمَا: şeylerden | أَصَابَهُمْ: başlarında gelen | فِي: | سَبِيلِ: yolunda | اللَّهِ: Allah | وَمَا: | ضَعُفُوا: zayıflık göstermediler | وَمَا: | اسْتَكَانُوا: boyun eğmediler | وَاللَّهُ: Allah | يُحِبُّ: sever | الصَّابِرِينَ: sabredenleri |

147. |وَمَا: ve değildi | كَانَ: | قَوْلَهُمْ: sözleri | إِلَّا: başka | أَنْ: | قَالُوا: demelerinden | رَبَّنَا: Rabbimiz | اغْفِرْ: bağışla | لَنَا: bizim | ذُنُوبَنَا: günahlarımızı | وَإِسْرَافَنَا: ve taşkınlığımızı | فِي: | أَمْرِنَا: işimizde | وَثَبِّتْ: ve sağlam tut | أَقْدَامَنَا: ayaklarımızı | وَانْصُرْنَا: bize yardım eyle | عَلَى: karşı | الْقَوْمِ: toplumuna | الْكَافِرِينَ: kafirler |