41. |meṧelu: misali | elleƶīne: kimselerin | tteḣaƶū: edinen(lerin) | min: | dūni: başka | llahi: Allah'tan | evliyā'e: dostlar | kemeṧeli: misali gibidir | l-ǎnkebūti: örümceğin | tteḣaƶet: edinen | beyten: Yapı | ve inne: şüphesiz | evhene: -en gevşeği | l-buyūti: evlerin | lebeytu: -yapısıdır | l-ǎnkebūti: örümceğin | lev: keşke | kānū: -idi | yeǎ'lemūne: bilseler |

42. |inne: şüphesiz | llahe: Allah | yeǎ'lemu: bilir | mā: şeyleri | yed'ǔne: onların yalvardıklarını | min: | dūnihi: kendisinden başka | min: ne gibi | şey'in: şeylere | ve huve: O | l-ǎzīzu: üstündür | l-Hakīmu: hüküm ve hikmet sahibidir |

43. |ve tilke: ve bu | l-emṧālu: misalleri | neDribuhā: biz anlatıyoruz | linnāsi: insanlara | vemā: ama | yeǎ'ḳiluhā: onları düşünüp anlamaz | illā: başkası | l-ǎālimūne: bilenlerden |

44. |ḣaleḳa: yarattı | llahu: Allah | s-semāvāti: gökleri | vel'erDe: ve yeri | bil-Haḳḳi: hak ile | inne: şüphesiz | fī: vardır | ƶālike: bunda | lāyeten: bir ibret | lilmu'minīne: inananlar için |

45. |Atlu: oku | mā: şeyi | ūHiye: vahyedileni | ileyke: sana | mine: -tan | l-kitābi: kitap- | ve eḳimi: ve doğrul | S-Salāte: SaLâTe/Desteğe | inne: elbette | S-Salāte: SaLâT/Destek | tenhā: men'eder | ǎni: -den | l-feHşā'i: iğrenç şeyler- | velmunkeri: ve kötülükler(den) | veleƶikru: elbette anmak | llahi: Allah'ı | ekberu: en büyük(ibadet)tir | vallahu: ve Allah | yeǎ'lemu: bilir | mā: ne | teSneǔne: yapıyorsunuz |

46. |ve lā: ve asla | tucādilū: tartışmayın | ehle: ehliyle | l-kitābi: kitap | illā: başka şekilde | billetī: (tarzdan) | hiye: o | eHsenu: en güzel | illā: dışında | elleƶīne: | Zelemū: haksızlık edenleri | minhum: onların | ve ḳūlū: ve deyin ki | āmennā: inandık | billeƶī': | unzile: indirilene | ileynā: bize | ve unzile: ve indirilene | ileykum: size | ve ilāhunā: ve tanrımız | ve ilāhukum: ve tanrınız | vāHidun: birdir | ve neHnu: ve biz de | lehu: O'na | muslimūne: teslim olanlarız |