47. |velevlā: keşke olmasalardı | en: | tuSībehum: başlarına geldiği zaman | muSībetun: bir felaket | bimā: yüzünden | ḳaddemet: yaptıkları (günahları) | eydīhim: kendi elleriyle | fe yeḳūlū: diyecekler | rabbenā: Rabbimiz | levlā: keşke | erselte: gönderseydin | ileynā: bize | rasūlen: bir elçi | fenettebiǎ: uysaydık | āyātike: ayetlerine | ve nekūne: ve olsaydık | mine: -den | l-mu'minīne: mü'minler- |

48. |felemmā: ne zaman ki | cā'ehumu: onlara gelince | l-Haḳḳu: hak | min: | ǐndinā: katımızdan | ḳālū: dediler | levlā: değil miydi? | ūtiye: verilmeli | miṧle: benzeri | mā: ne | ūtiye: verildiyse | mūsā: Musa'ya | evelem: | yekfurū: inkar etmemişler miydi? | bimā: şeyi | ūtiye: verilen | mūsā: Musa'ya | min: | ḳablu: daha önce | ḳālū: dediler | siHrāni: iki büyü! | teZāherā: birbirine destek olan | ve ḳālū: ve dediler | innā: elbette biz | bikullin: hepsini | kāfirūne: inkar ederiz |

49. |ḳul: de ki | fe'tū: o halde getirin | bikitābin: bir Kitap | min: | ǐndi: katından | llahi: Allah | huve: o | ehdā: daha doğru olan | minhumā: bu ikisinden | ettebiǎ'hu: ben ona uyayım | in: eğer | kuntum: iseniz | Sādiḳīne: doğru |

50. |fein: eğer | lem: | yestecībū: cevap veremezlerse | leke: sana | feǎ'lem: bil ki | ennemā: kesinlikle | yettebiǔne: onlar uyuyorlar | ehvā'ehum: keyiflerine | ve men: kim olabilir? | eDellu: daha sapık | mimmeni: kimseden | ttebeǎ: uyan | hevāhu: kendi keyfine | biğayri: olmadan | huden: bir yol gösterici | mine: -tan | llahi: Allah- | inne: muhakkak ki | llahe: Allah | lā: | yehdī: doğru yola iletmez | l-ḳavme: kavmi | Z-Zālimīne: zalim |

51. |veleḳad: ve andolsun | veSSalnā: biz birbirine bitiştirdik | lehumu: onlar için | l-ḳavle: sözü(müzü) | leǎllehum: belki | yeteƶekkerūne: düşünüp öğüt alırlar |