46. |ve mā: ve | kunte: sen değildin | bicānibi: yanında | T-Tūri: Tur'un | iƶ: zaman | nādeynā: seslendiğimiz | velākin: fakat | raHmeten: bir rahmet olarak | min: -nden | rabbike: Rabbi- | litunƶira: uyarasın diye | ḳavmen: toplumu | mā: | etāhum: kendilerine gelmemiş olan | min: hiç | neƶīrin: bir uyarıcı | min: | ḳablike: senden önce | leǎllehum: belki | yeteƶekkerūne: düşünüp öğüt alırlar |

47. |velevlā: keşke olmasalardı | en: | tuSībehum: başlarına geldiği zaman | muSībetun: bir felaket | bimā: yüzünden | ḳaddemet: yaptıkları (günahları) | eydīhim: kendi elleriyle | fe yeḳūlū: diyecekler | rabbenā: Rabbimiz | levlā: keşke | erselte: gönderseydin | ileynā: bize | rasūlen: bir elçi | fenettebiǎ: uysaydık | āyātike: ayetlerine | ve nekūne: ve olsaydık | mine: -den | l-mu'minīne: mü'minler- |