42. |ve etbeǎ'nāhum: ve onların ardına taktık | fī: | hāƶihi: bu | d-dunyā: dünyada | leǎ'neten: bir la'net | ve yevme: ve günü ise | l-ḳiyāmeti: kıyamet | hum: onlar | mine: -dendir | l-meḳbūHīne: çirkinleştirilenler- |

43. |veleḳad: ve andolsun | āteynā: biz verdik | mūsā: Musa'ya | l-kitābe: Kitabı | min: | beǎ'di: sonra | mā: | ehleknā: helak ettikten | l-ḳurūne: nesilleri | l-ūlā: ilk | beSāira: bir aydınlanma olan | linnāsi: insanlar için | ve huden: ve hidayet olan | ve raHmeten: ve rahmet olan | leǎllehum: belki onlar | yeteƶekkerūne: düşünür öğüt alırlar |

44. |ve mā: ve | kunte: sen değildin | bicānibi: tarafında | l-ğarbiyyi: batı | iƶ: vakit | ḳaDeynā: yaptığımız | ilā: | mūsā: Musa'ya | l-emra: o işi | ve mā: ve | kunte: değildin | mine: -den | ş-şāhidīne: görenler- |

45. |velākinnā: fakat biz | enşe'nā: yarattık | ḳurūnen: birçok nesiller | fe teTāvele: geçti | ǎleyhimu: onların üzerinden | l-ǔmuru: uzun zamanlar | ve mā: ve | kunte: sen değildin | ṧāviyen: oturmuş | fī: arasında | ehli: halkı | medyene: Medyen | tetlū: okusaydın | ǎleyhim: bunlara | āyātinā: ayetlerimizi | velākinnā: lakin | kunnā: biziz | mursilīne: elçi olarak gönderen |

46. |ve mā: ve | kunte: sen değildin | bicānibi: yanında | T-Tūri: Tur'un | iƶ: zaman | nādeynā: seslendiğimiz | velākin: fakat | raHmeten: bir rahmet olarak | min: -nden | rabbike: Rabbi- | litunƶira: uyarasın diye | ḳavmen: toplumu | mā: | etāhum: kendilerine gelmemiş olan | min: hiç | neƶīrin: bir uyarıcı | min: | ḳablike: senden önce | leǎllehum: belki | yeteƶekkerūne: düşünüp öğüt alırlar |

47. |velevlā: keşke olmasalardı | en: | tuSībehum: başlarına geldiği zaman | muSībetun: bir felaket | bimā: yüzünden | ḳaddemet: yaptıkları (günahları) | eydīhim: kendi elleriyle | fe yeḳūlū: diyecekler | rabbenā: Rabbimiz | levlā: keşke | erselte: gönderseydin | ileynā: bize | rasūlen: bir elçi | fenettebiǎ: uysaydık | āyātike: ayetlerine | ve nekūne: ve olsaydık | mine: -den | l-mu'minīne: mü'minler- |

48. |felemmā: ne zaman ki | cā'ehumu: onlara gelince | l-Haḳḳu: hak | min: | ǐndinā: katımızdan | ḳālū: dediler | levlā: değil miydi? | ūtiye: verilmeli | miṧle: benzeri | mā: ne | ūtiye: verildiyse | mūsā: Musa'ya | evelem: | yekfurū: inkar etmemişler miydi? | bimā: şeyi | ūtiye: verilen | mūsā: Musa'ya | min: | ḳablu: daha önce | ḳālū: dediler | siHrāni: iki büyü! | teZāherā: birbirine destek olan | ve ḳālū: ve dediler | innā: elbette biz | bikullin: hepsini | kāfirūne: inkar ederiz |

49. |ḳul: de ki | fe'tū: o halde getirin | bikitābin: bir Kitap | min: | ǐndi: katından | llahi: Allah | huve: o | ehdā: daha doğru olan | minhumā: bu ikisinden | ettebiǎ'hu: ben ona uyayım | in: eğer | kuntum: iseniz | Sādiḳīne: doğru |

50. |fein: eğer | lem: | yestecībū: cevap veremezlerse | leke: sana | feǎ'lem: bil ki | ennemā: kesinlikle | yettebiǔne: onlar uyuyorlar | ehvā'ehum: keyiflerine | ve men: kim olabilir? | eDellu: daha sapık | mimmeni: kimseden | ttebeǎ: uyan | hevāhu: kendi keyfine | biğayri: olmadan | huden: bir yol gösterici | mine: -tan | llahi: Allah- | inne: muhakkak ki | llahe: Allah | lā: | yehdī: doğru yola iletmez | l-ḳavme: kavmi | Z-Zālimīne: zalim |