31. |ve en: ve diye | elḳi: at | ǎSāke: asanı | felemmā: zaman | rāhā: gördüğün | tehtezzu: (asa'nın) titreştiğini | keennehā: gibi | cānnun: küçük bir yılan | vellā: kaçtı | mudbiran: dönüp | velem: ve | yuǎḳḳib: arkasına bile bakmadı | yā : EY/HEY/AH | mūsā: Musa | eḳbil: dön | ve lā: ve | teḣaf: korkma | inneke: elbette sen | mine: -dansın | l-āminīne: güvende olanlar- |

32. |Asluk: sok | yedeke: elini | fī: | ceybike: koynuna | teḣruc: çıksın | beyDā'e: bembeyaz | min: | ğayri: olmaksızın | sū'in: bir kusur | veDmum: ve çek | ileyke: kendine | cenāHake: kanadını (kollarını) | mine: | r-rahbi: korkudan (açılan) | feƶānike: işte bunlar | burhānāni: iki delildir | min: -nden | rabbike: Rabbi- | ilā: | fir'ǎvne: Fir'avn'a | ve meleihi: ve onun adamlarına | innehum: çünkü onlar | kānū: olmuşlardır | ḳavmen: bir kavim | fāsiḳīne: yoldan çıkan |

33. |ḳāle: dedi | rabbi: Rabbim | innī: bşüphesiz en | ḳateltu: öldürmüştüm | minhum: onlardan | nefsen: bir kişi | fe eḣāfu: korkuyorum | en: diye | yeḳtulūni: beni öldürecekler |

34. |ve eḣī: ve kardeşimi | hārūnu: Harun | huve: o | efSaHu: daha fasihtir (güzel konuşur) | minnī: benden | lisānen: dil bakımından | feersilhu: onu gönder | meǐye: benimle beraber | rid'en: bir yardımcı olarak | yuSaddiḳunī: beni doğrulayan | innī: zira ben | eḣāfu: korkuyorum | en: diye | yukeƶƶibūni: beni yalanlayacakla |