29. |فَلَمَّا: ne zaman ki | قَضَىٰ: bitirince | مُوسَى: Musa | الْأَجَلَ: süreyi | وَسَارَ: ve yola çıkınca | بِأَهْلِهِ: ailesiyle | انَسَ: gördü | مِنْ: | جَانِبِ: (sağ) yanında | الطُّورِ: Tur'un | نَارًا: bir ateş | قَالَ: dedi ki | لِأَهْلِهِ: ailesine | امْكُثُوا: siz durun | إِنِّي: ben | انَسْتُ: gördüm | نَارًا: bir ateş | لَعَلِّي: belki | اتِيكُمْ: size getiririm | مِنْهَا: ondan | بِخَبَرٍ: bir haber | أَوْ: yahut | جَذْوَةٍ: bir kor (getiririm) | مِنَ: -ten | النَّارِ: ateş- | لَعَلَّكُمْ: böylece | تَصْطَلُونَ: ısınırsınız |

30. |فَلَمَّا: ne zaman ki | أَتَاهَا: oraya gelince | نُودِيَ: şöyle seslenildi | مِنْ: -ndan | شَاطِئِ: kıyısı- | الْوَادِ: vadinin | الْأَيْمَنِ: sağdaki | فِي: | الْبُقْعَةِ: yerdeki | الْمُبَارَكَةِ: mübarek | مِنَ: -tan | الشَّجَرَةِ: ağaç- | أَنْ: diye | يَا: EY/HEY/AH | مُوسَىٰ: Musa | إِنِّي: muhakkak ben | أَنَا: benim | اللَّهُ: Allah | رَبُّ: Rabbi | الْعَالَمِينَ: alemlerin |

31. |وَأَنْ: ve diye | أَلْقِ: at | عَصَاكَ: asanı | فَلَمَّا: zaman | رَاهَا: gördüğün | تَهْتَزُّ: (asa'nın) titreştiğini | كَأَنَّهَا: gibi | جَانٌّ: küçük bir yılan | وَلَّىٰ: kaçtı | مُدْبِرًا: dönüp | وَلَمْ: ve | يُعَقِّبْ: arkasına bile bakmadı | يَا: EY/HEY/AH | مُوسَىٰ: Musa | أَقْبِلْ: dön | وَلَا: ve | تَخَفْ: korkma | إِنَّكَ: elbette sen | مِنَ: -dansın | الْامِنِينَ: güvende olanlar- |

32. |اسْلُكْ: sok | يَدَكَ: elini | فِي: | جَيْبِكَ: koynuna | تَخْرُجْ: çıksın | بَيْضَاءَ: bembeyaz | مِنْ: | غَيْرِ: olmaksızın | سُوءٍ: bir kusur | وَاضْمُمْ: ve çek | إِلَيْكَ: kendine | جَنَاحَكَ: kanadını (kollarını) | مِنَ: | الرَّهْبِ: korkudan (açılan) | فَذَانِكَ: işte bunlar | بُرْهَانَانِ: iki delildir | مِنْ: -nden | رَبِّكَ: Rabbi- | إِلَىٰ: | فِرْعَوْنَ: Fir'avn'a | وَمَلَئِهِ: ve onun adamlarına | إِنَّهُمْ: çünkü onlar | كَانُوا: olmuşlardır | قَوْمًا: bir kavim | فَاسِقِينَ: yoldan çıkan |

33. |قَالَ: dedi | رَبِّ: Rabbim | إِنِّي: bşüphesiz en | قَتَلْتُ: öldürmüştüm | مِنْهُمْ: onlardan | نَفْسًا: bir kişi | فَأَخَافُ: korkuyorum | أَنْ: diye | يَقْتُلُونِ: beni öldürecekler |

34. |وَأَخِي: ve kardeşimi | هَارُونُ: Harun | هُوَ: o | أَفْصَحُ: daha fasihtir (güzel konuşur) | مِنِّي: benden | لِسَانًا: dil bakımından | فَأَرْسِلْهُ: onu gönder | مَعِيَ: benimle beraber | رِدْءًا: bir yardımcı olarak | يُصَدِّقُنِي: beni doğrulayan | إِنِّي: zira ben | أَخَافُ: korkuyorum | أَنْ: diye | يُكَذِّبُونِ: beni yalanlayacakla |