21. |فَخَرَجَ: (Musa) çıktı | مِنْهَا: oradan | خَائِفًا: korka korka | يَتَرَقَّبُ: kollayarak | قَالَ: dedi | رَبِّ: Rabbim | نَجِّنِي: beni kurtar | مِنَ: -den | الْقَوْمِ: kavim- | الظَّالِمِينَ: zalim |

22. |وَلَمَّا: ne zaman ki | تَوَجَّهَ: yönelince | تِلْقَاءَ: tarafına | مَدْيَنَ: Medyen | قَالَ: dedi | عَسَىٰ: umarım ki | رَبِّي: Rabbim | أَنْ: | يَهْدِيَنِي: beni iletir | سَوَاءَ: doğru | السَّبِيلِ: yola |

23. |وَلَمَّا: ne zaman ki | وَرَدَ: varınca | مَاءَ: suyuna | مَدْيَنَ: Medyen | وَجَدَ: buldu | عَلَيْهِ: onun başında | أُمَّةً: bir grubu | مِنَ: -dan | النَّاسِ: insanlar- | يَسْقُونَ: (hayvanlarını) sularken | وَوَجَدَ: ve buldu | مِنْ: | دُونِهِمُ: onların gerisinde | امْرَأَتَيْنِ: iki kız | تَذُودَانِ: sudan meneden | قَالَ: (Musa) dedi | مَا: nedir? | خَطْبُكُمَا: sizin işiniz | قَالَتَا: dediler ki | لَا: | نَسْقِي: biz sulayamayız | حَتَّىٰ: kadar | يُصْدِرَ: sulayıp çekilinceye | الرِّعَاءُ: çobanlar | وَأَبُونَا: ve babamız da | شَيْخٌ: bir ihtiyardır | كَبِيرٌ: büyük |