44. |قِيلَ: dendi | لَهَا: ona | ادْخُلِي: gir | الصَّرْحَ: köşke | فَلَمَّا: ne zaman ki | رَأَتْهُ: (köşkü) görünce | حَسِبَتْهُ: sandı | لُجَّةً: derin bir su | وَكَشَفَتْ: ve sıvadı | عَنْ: | سَاقَيْهَا: bacaklarını | قَالَ: dedi | إِنَّهُ: muhakkak o | صَرْحٌ: köşk | مُمَرَّدٌ: cilalı | مِنْ: -dandır | قَوَارِيرَ: şeffaf sırça- | قَالَتْ: (Kraliçe) dedi ki | رَبِّ: Rabbim | إِنِّي: ben | ظَلَمْتُ: zulmetmişim | نَفْسِي: kendime | وَأَسْلَمْتُ: ve teslim oldum | مَعَ: beraber | سُلَيْمَانَ: Süleyman'la | لِلَّهِ: Allah'a | رَبِّ: Rabbi | الْعَالَمِينَ: alemlerin |

45. |وَلَقَدْ: ve andolsun | أَرْسَلْنَا: biz gönderdik | إِلَىٰ: | ثَمُودَ: Semud(kavmin)e | أَخَاهُمْ: kardeşleri | صَالِحًا: Salih'i | أَنِ: diye | اعْبُدُوا: kulluk etsinler | اللَّهَ: Allah'a | فَإِذَا: o zaman | هُمْ: onlar | فَرِيقَانِ: iki bölük olmuşlardı | يَخْتَصِمُونَ: birbiriyle çekişen |