18. |Hattā: nihayet | iƶā: zaman | etev: geldikleri | ǎlā: üzerine | vādi: vadisi | n-nemli: karınca | ḳālet: dedi | nemletun: bir karınca | yā : EY/HEY/AH | eyyuhā: SİZ! | n-nemlu: karıncalar | dḣulū: girin | mesākinekum: yuvalarınıza | lā: | yeHTimennekum: sizi ezmesinler | suleymānu: Süleyman | ve cunūduhu: ve orduları | vehum: ve onlar | lā: | yeş'ǔrūne: farkında olmayarak |

19. |fetebesseme: tebessüm etti | DāHiken: gülümseyerek | min: | ḳavlihā: onun sözüne | ve ḳāle: ve dedi | rabbi: Rabbim | evziǎ'nī: gönlüme ilham eyle | en: diye | eşkura: şükredeyim | niǎ'meteke: ni'metine | lletī: | en'ǎmte: lutfettiğin | ǎleyye: bana | ve ǎlā: ve | velideyye: anama babama | ve en: ve diye | eǎ'mele: yapayım | SāliHen: faydalı bir iş | terDāhu: senin beğeneceğin | ve edḣilnī: ve beni sok | biraHmetike: rahmetinle | fī: arasına | ǐbādike: kullarının | S-SāliHīne: iyi |