12. |ve edḣil: ve sok | yedeke: elini | fī: | ceybike: koynuna | teḣruc: çıksın | beyDā'e: bembeyaz | min: | ğayri: olmaksızın | sū'in: kusur | fī: içinde | tis'ǐ: dokuz | āyātin: mu'cize | ilā: | fir'ǎvne: Fir'avn'a (git) | ve ḳavmihi: ve onun kavmine | innehum: çünkü onlar | kānū: oldular | ḳavmen: bir kavim | fāsiḳīne: fasık |

13. |felemmā: ne zaman ki | cā'ethum: onlara gelince | āyātunā: ayetlerimiz | mubSiraten: açıkça görünen | ḳālū: dediler | hāƶā: bu | siHrun: bir büyüdür | mubīnun: apaçık |

14. |ve ceHadū: ve inkar ettiler | bihā: onları | vesteyḳanethā: kanaat getirdiği halde | enfusuhum: vicdanları | Zulmen: haksızlıkları yüzünden | ve ǔluvve n: ve böbürlenmeleri yüzünden | fenZur: bak işte | keyfe: nasıl | kāne: oldu | ǎāḳibetu: sonu | l-mufsidīne: bozguncuların |

15. |veleḳad: ve andolsun | āteynā: biz verdik | dāvūde: Davud'a | ve suleymāne: ve Süleyman'a | ǐlmen: bir ilim | ve ḳālā: ve dediler | l-Hamdu: hamdolsun | lillahi: Allah'a | lleƶī: ki | feDDelenā: bizi üstün kıldı | ǎlā: üzerine | keṧīrin: birçoğu | min: -ndan | ǐbādihi: kulları- | l-mu'minīne: inanan |

16. |ve veriṧe: ve mirasçı oldu | suleymānu: Süleyman | dāvūde: Davud'a | ve ḳāle: ve dedi ki | yā : EY/HEY/AH | eyyuhā: SİZ! | n-nāsu: insanlar | ǔllimnā: bize öğretildi | menTiḳa: dili | T-Tayri: kuşların | ve ūtīnā: ve bize verildi | min: (bir pay) | kulli: her | şey'in: şeyden | inne: şüphesiz | hāƶā: bu | lehuve: elbette o | l-feDlu: bir lutuftur | l-mubīnu: açık |

17. |ve Huşira: ve toplandı | lisuleymāne: Süleyman'a | cunūduhu: orduları | mine: -den | l-cinni: cinler- | vel'insi: ve insanlar(dan) | ve TTayri: ve kuşlar(dan) | fe hum: onlar | yūzeǔne: sevk ediliyordu |