10. |veelḳi: ve at | ǎSāke: asanı | felemmā: ne zaman ki | rāhā: görünce | tehtezzu: titreştiğini | keennehā: gibi | cānnun: bir yılan | vellā: dön(üp kaç)dı | mudbiran: arkaya | velem: ve | yuǎḳḳib: geri dönmedi | yā : EY/HEY/AH | mūsā: Musa | lā: | teḣaf: korkma | innī: çünkü ben | lā: | yeḣāfu: korkmaz(lar) | ledeyye: benim huzurumda | l-murselūne: elçiler |

11. |illā: ancak | men: kim | Zeleme: zulmeder | ṧumme: sonra da | beddele: değiştirirse | Husnen: iyilikle | beǎ'de: sonra | sū'in: (yaptığı) kötülükten | feinnī: şüphesiz ben | ğafūrun: bağışlayıcıyım | raHīmun: esirgeyiciyim |

12. |ve edḣil: ve sok | yedeke: elini | fī: | ceybike: koynuna | teḣruc: çıksın | beyDā'e: bembeyaz | min: | ğayri: olmaksızın | sū'in: kusur | fī: içinde | tis'ǐ: dokuz | āyātin: mu'cize | ilā: | fir'ǎvne: Fir'avn'a (git) | ve ḳavmihi: ve onun kavmine | innehum: çünkü onlar | kānū: oldular | ḳavmen: bir kavim | fāsiḳīne: fasık |

13. |felemmā: ne zaman ki | cā'ethum: onlara gelince | āyātunā: ayetlerimiz | mubSiraten: açıkça görünen | ḳālū: dediler | hāƶā: bu | siHrun: bir büyüdür | mubīnun: apaçık |