62. (Mûsâ:) 'Aslâ! Rabbim şübhesiz benimle berâberdir; bana yol gösterecektir' dedi.

63. Bunun üzerine Mûsâ’ya: 'Asânla denize vur!' diye vahyettik. (Vurunca deniz)hemen yarıldı (ve on iki yol açıldı) da herbir parça (pek) büyük dağ gibi oluverdi!

64. Ötekileri (Fir'avun ve askerlerini) de buraya yaklaştırdık.

65. Ve Mûsâ ile berâberinde bulunanların hepsini kurtardık.

66. Sonra ötekilerini suda boğduk.

67. Şübhesiz ki bunda, elbette bir ibret vardır. Fakat onların çoğu îmân etmiş kimseler değildir.

68. Muhakkak ki, Azîz (kudreti dâimâ üstün gelen), Rahîm (çok merhamet eden)elbette ancak Rabbindir.

69. (Habîbim, yâ Muhammed!) Onlara İbrâhîm’in haberini de oku!

70. Hani, babasına ve kavmine: '(Siz) nelere tapıyorsunuz?' demişti.

71. (Onlar:) 'Birtakım putlara tapıyoruz, öyle ki (biz) onlara tapmakta devam eden kimseleriz' dediler.

72. (İbrâhîm:) 'Peki duâ ettiğiniz zaman (onlar) sizi işitiyorlar mı?' dedi.

73. 'Yâhut size fayda sağlıyor veya zarar verebiliyorlar mı?'

74. (Onlar:) 'Hayır! (Biz) atalarımızı böyle yapar bulduk' dediler.

75. (75-76) (İbrâhîm) dedi ki: 'Siz ve önceki atalarınız, artık nelere tapmakta olduğunuzu gördünüz mü?'

76. (75-76) (İbrâhîm) dedi ki: 'Siz ve önceki atalarınız, artık nelere tapmakta olduğunuzu gördünüz mü?'