168. (Lût, kavmine şöyle) dedi: “- Doğrusu ben, sizin yaptıklarınıza buğz edenlerdenim.

169. Ey Rabbim! Beni ve âilemi, bunların yapmakta oldukları kötülüğün azabından kurtar.”

170. Biz de onu ve âilesini (kendisine iman edenleri) tamamen kurtardık.

171. Ancak ailesinden, geridekiler içinde yalnız karısı kaldı.

172. Sonra geride kalanları hep helâk ettik.

173. Üzerlerine (kızgın lâvlardan ibaret) taş yağmuru yağdırdık. İşte bak, azabla korkutulanların yağmuru ne kötüdür!...