167. Dediler: «Ey Luut, sen (bu davadan) vaz geçmezsen, andolsun, mutlak (memleketimizden koğulub) çıkarılanlardan olacaksın».

168. (Luut) dedi: «Ben sizin bu yapdığınıza elbette buğz edenlerdenim».

169. «Ey Rabbim, beni ve ehlimi onların yapageldikleri (bu kötülüğ) ün (azâb) ından kurtar».

170. Bunun üzerine biz onu ve ehlini kamilen kurtardık.

171. Geri kalanların içinde yalınız bir koca karı vardı.

172. Sonra geridekileri (tam bir suretde) helak etdik.

173. Üstlerine öyle bir yağmur yağdırdık ki. (Bak) inzâr edilenlerin yağmuru ne kötüdür!