132. Bildiğiniz nimetleri size (cömertçe) verenden (O'na karşı gelmekten) sakının.

133. (133-134) Size nice nimetlerle, oğullarla, bahçelerle, pınarlarla yardımda bulunmuştur.

134. (133-134) Size nice nimetlerle, oğullarla, bahçelerle, pınarlarla yardımda bulunmuştur.

135. Ben, elbette size karşı o büyük günün azabından endişe ediyorum.»

136. Onlar dediler ki: Öğüt versen de, öğüt verenlerden olmasan da bizim için fark etmez, birdir.

137. Bu tutumunuz, öncekilerin (sürüp gelen) âdetlerinden başkası değildir.

138. Ve biz azâb edilecek de değiliz.

139. Böylece Hûd Peygamber'i yalanladılar. Biz de onları yok ettik. Şüphesiz ki bunda öğüt ve ibret vardır ; ne yazık ki onların çoğu imân etmedi.

140. Şenin Rabbın elbette O'dur cok güçlü, çok üstün ; O'dur cok merhametli.