115. 'Ben sâdece apaçık bir korkutucuyum.'

116. (Onlar:) 'Ey Nûh! Eğer (bu dediğinden) gerçekten vazgeçmezsen, mutlaka taşlana(rak öldürüle)nlerden olacaksın!' dediler.

117. (Nûh ise şöyle) dedi: 'Rabbim! Şübhesiz ki kavmim beni yalanladılar.'

118. 'Artık, benimle onların arasını ayırarak aç (aramızda hüküm ver); beni ve benimle berâber bulunan mü’minleri de kurtar!'

119. Bunun üzerine onu ve onunla berâber bulunanları, o dolu gemi içinde kurtardık.

120. Sonra (bunun) ardından geride kalanları suda boğduk.

121. Muhakkak ki bunda, elbette bir ibret vardır. Fakat onların çoğu îmân etmiş kimseler değildir.

122. Şübhesiz ki, Azîz (kudreti dâimâ üstün gelen), Rahîm (çok merhamet eden)elbette ancak Rabbindir.

123. Âd (kavmi) de peygamberleri yalanladı.