112. (Nûh) dedi ki: 'Onların (o hakir gördüğünüz kimselerin) ne yapmakta olduklarıhakkında benim bilgim yoktur. (Ben onların zâhirdeki îmanlarına bakarım.)'

113. 'Eğer anlasanız, onların hesâbı ancak Rabbime âiddir.'

114. 'Ben mü’minleri (yanımdan) kovucu da değilim.'

115. 'Ben sâdece apaçık bir korkutucuyum.'

116. (Onlar:) 'Ey Nûh! Eğer (bu dediğinden) gerçekten vazgeçmezsen, mutlaka taşlana(rak öldürüle)nlerden olacaksın!' dediler.

117. (Nûh ise şöyle) dedi: 'Rabbim! Şübhesiz ki kavmim beni yalanladılar.'