96. Sen, kötülüğü en güzel ile sav. Onların nitelendirmekte olduklarını Biz, çok daha iyi biliriz.

97. Ve de ki: Rabbım, şeytanların kışkırtmalarından Sana sığınırım.

98. Rabbım, onların huzurumda bulunmalarından Sana sığınırım.

99. Onlardan birine ölüm geldiği vakit der ki: Rabbım, beni geri döndür.

100. Belki yapmadan bıraktığımı tamamlar ve salih amel işlerim. Hayır, bu söylediği, sadece kendi lafıdır. Tekrar diriltilecekleri güne kadar arkalarında onları geriye dönmekten alıkoyan bir berzah vardır.

101. Sur'a üflendiği zaman; o gün, artık aralarındaki soy yakınlığı fayda vermez. Birbirlerine bir şey de soramazlar.

102. Tartıları ağır gelenler; işte onlar, felaha ermiş olanların kendileridir.

103. Kimin de tartıları hafif gelirse; işte onlar, kendilerine yazık edenlerdir, cehennemde ebedi kalırlar.

104. Ateş onların yüzlerini yalar, dişleri sırıtıp kalır.

105. Ayetlerim size okunurken, onları yalanlayanlar siz değil miydiniz?

106. Derler ki: Rabbımız, bedbahtlığımız bizi yenmişti. Sapıklar topluluğu olmuştuk.

107. Rabbımız, bizi buradan çıkar, tekrar dönersek doğrusu zulmetmiş oluruz.

108. Buyurdu ki: Yıkılıp gidin içerisine. Benimle konuşmayın.

109. Çünkü kullarımdan bir zümre vardı ki, onlar: Rabbımız, inandık, artık bağışla bizi, merhamet et bize. Sen merhamet edenlerin en hayırlısısın, diyordu.