53. |liyec'ǎle: yapmak için | mā: şeyi | yulḳī: attığı | ş-şeyTānu: şeytanın | fitneten: bir imtihan | lilleƶīne: olanlara | fī: | ḳulūbihim: kalblerinde | meraDun: bir hastalık | velḳāsiyeti: ve katılaşanlara | ḳulūbuhum: kalbleri | ve inne: ve şüphesiz | Z-Zālimīne: zalimler | lefī: içindedirler | şiḳāḳin: bir ayrılık | beǐydin: uzak |

54. |veliyeǎ'leme: ve bilsinler diye | elleƶīne: kendilerine | ūtū: verilenler | l-ǐlme: ilim | ennehu: onun (Kur'an'ın) | l-Haḳḳu: bir hak (gerçek) olduğunu | min: -nden | rabbike: Rabbi- | fe yu'minū: ve inansınlar diye | bihi: ona | fe tuḣbite: böylece saygı duysun | lehu: ona | ḳulūbuhum: kalbleri | ve inne: ve şüphesiz | llahe: Allah | lehādi: mutlaka iletir | elleƶīne: kimseleri | āmenū: inanan(ları) | ilā: | SirāTin: yola | musteḳīmin: doğru |

55. |ve lā: ve | yezālu: bitmez | elleƶīne: | keferū: inkar edenlerin | fī: içinde (olmaları) | miryetin: kuşku | minhu: o(Kur'a)ndan | Hattā: kadar | te'tiyehumu: kendilerine gelinceye | s-sāǎtu: o sa'at | beğteten: ansızın | ev: yahut | ye'tiyehum: kendilerine gelinceye kadar | ǎƶābu: azabı | yevmin: günün | ǎḳīmin: kısır (hayırsız) |

56. |El-mulku: mülk | yevmeiƶin: o gün | lillahi: Allah'ındır | yeHkumu: hükmeder | beynehum: onların aralarında | felleƶīne: kimseler | āmenū: inananlar | ve ǎmilū: ve yapanlar | S-SāliHāti: iyi işler | fī: | cennāti: cennetlerindedirler | n-neǐymi: ni'met |