11. |ve mine: ve | n-nāsi: insanlardan | men: kimi | yeǎ'budu: ibadet eder | llahe: Allah'a | ǎlā: | Harfin: bir kenardan (uçurumdan) | fe in: eğer | eSābehu: kendisine gelirse | ḣayrun: bir hayır | Tmeenne: huzura kavuşur | bihi: onunla | ve in: ve eğer | eSābethu: başına gelirse | fitnetun: bir kötülük | nḳalebe: döner | ǎlā: üstü | vechihi: yüz | ḣasira: o kaybetmiştir | d-dunyā: dünyayı | vel'āḣirate: ve ahireti | ƶālike: işte budur | huve: o | l-ḣusrānu: ziyan | l-mubīnu: apaçık |

12. |yed'ǔ: yalvarır | min: | dūni: ayrı olarak | llahi: Allah'tan | mā: şeylere | lā: | yeDurruhu: ona zarar veremeyen | ve mā: ve şeylere | lā: | yenfeǔhu: yarar sağlamayan | ƶālike: işte budur | huve: o | D-Delālu: sapma | l-beǐydu: uzak(lara) |

13. |yed'ǔ: yalvarır | lemen: olana | Derruhu: zararı | eḳrabu: daha yakın | min: -ndan | nef'ǐhi: faydası- | lebi'se: ne kötü | l-mevlā: bir yardımcı | velebi'se: ve ne kötü | l-ǎşīru: bir arkadaştır |

14. |inne: şüphesiz | llahe: Allah | yudḣilu: sokacaktır | elleƶīne: kimseleri | āmenū: inanan | ve ǎmilū: ve yapanları | S-SāliHāti: iyi işler | cennātin: cennetlere | tecrī: akan | min: | teHtihā: altlarından | l-enhāru: ırmaklar | inne: şüphesiz | llahe: Allah | yef'ǎlu: yapar | mā: şeyi | yurīdu: istediği |

15. |men: kim | kāne: ise | yeZunnu: sanıyor | en: diye | len: | yenSurahu: kendisine yardım etmeyecek | llahu: Allah | fī: | d-dunyā: dünyada | vel'āḣirati: ve ahirette | felyemdud: uzansın | bisebebin: bir sebep(ip)le | ilā: | s-semāi: göğe | ṧumme: sonra | lyeḳTaǎ': kessin | felyenZur: ve baksın | hel: mi? | yuƶhibenne: giderebilecek | keyduhu: bu düzeni | mā: şeyi | yeğīZu: öfkelendiği |