87. |وَذَا: ve Zü(nnun'u) | النُّونِ: (ve Zün)nun'u | إِذْ: zira | ذَهَبَ: gitmişti | مُغَاضِبًا: kızarak | فَظَنَّ: sanmıştı | أَنْ: diye | لَنْ: asla | نَقْدِرَ: güç yetiremeyeceğiz | عَلَيْهِ: kendisine | فَنَادَىٰ: nihayet yalvardı | فِي: içinde | الظُّلُمَاتِ: karanlıklar | أَنْ: diye | لَا: yoktur | إِلَٰهَ: tanrı | إِلَّا: başka | أَنْتَ: senden | سُبْحَانَكَ: senin şanın yücedir | إِنِّي: muhakkak ben | كُنْتُ: oldum | مِنَ: | الظَّالِمِينَ: zalimlerden |

88. |فَاسْتَجَبْنَا: biz de kabul ettik | لَهُ: onu(n du'asını) | وَنَجَّيْنَاهُ: ve onu kurtardık | مِنَ: | الْغَمِّ: tasadan | وَكَذَٰلِكَ: işte böyle | نُنْجِي: biz kurtarırız | الْمُؤْمِنِينَ: inananları |

89. |وَزَكَرِيَّا: ve Zekeriyya'yı da | إِذْ: hani | نَادَىٰ: du'a etmişti | رَبَّهُ: Rabbine | رَبِّ: Rabbim | لَا: | تَذَرْنِي: beni bırakma | فَرْدًا: tek başıma | وَأَنْتَ: ve sen | خَيْرُ: en iyisisin | الْوَارِثِينَ: varislerin |