44. |bel: bilakis | metteǎ'nā: biz yaşattık | hā'ulā'i: onları | ve ābā'ehum: ve atalarını | Hattā: nihayet | Tāle: uzun geldi | ǎleyhimu: kendilerine | l-ǔmuru: ömür | efelā: | yeravne: görmüyorlar mı? | ennā: bizim | ne'tī: gelip | l-erDe: yerlerini (topraklarını) | nenḳuSuhā: eksilttiğimizi | min: | eTrāfihā: uçlarından | efehumu: onlar mı? | l-ğālibūne: üstün gelen |

45. |ḳul: de ki | innemā: ben ancak | unƶirukum: sizi uyarıyorum | bil-veHyi: vahiyle | velā: ama | yesmeǔ: işitmez(ler) | S-Summu: sağır(lar) | d-duǎā'e: çağırıyı | iƶā: zaman | mā: | yunƶerūne: uyarıldıkları |

46. |velein: ve eğer | messethum: onlara dokunsa | nefHatun: bir esinti | min: -ndan | ǎƶābi: azabı- | rabbike: Rabbinin | leyeḳūlunne: derler | yā: EY/HEY/AH | veylenā: eyvah bize | innā: biz gerçekten | kunnā: olmuşuz | Zālimīne: zalimler |

47. |ve neDeǔ: kurarız | l-mevāzīne: terazileri | l-ḳisTa: adalet | liyevmi: günü için | l-ḳiyāmeti: kıyamet | felā: asla | tuZlemu: haksızlık edilmez | nefsun: kimseye | şey'en: hiçbir | ve in: ve eğer | kāne: olsa | miṧḳāle: ağırlığınca | Habbetin: danesi | min: | ḣardelin: bir hardal | eteynā: getiririz | bihā: onu | ve kefā: ve biz yeteriz | binā: olarak | Hāsibīne: hesab gören |