102. Onun uğultusunu işitmezler. Canlarının istediği şeyler içinde ebedi kalırlar.

103. O en büyük korku onları üzmez. Kendilerini melekler, 'İşte bu, size söz verilen gününüzdür!,' diye karşılar.

104. O gün göğü dosyaları dürer gibi katlar ve yaratılışın ilk durumunu nasıl başlatmışsak ona çeviririz.

105. Zikir'den sonra Zebur'da da, 'Yeryüzüne benim erdemli kullarım varis olacak,' diye yazıp belirtmiştik.

106. Kulluk eden bir toplum için bunda bir bildiri vardır.

107. Biz seni tüm halklara bir rahmet olarak gönderdik

108. De ki, 'Sizin tanrınızın bir tek tanrı olduğu bana vahyediliyor. Artık teslim olacak mısınız?'

109. Eğer yüz çevirirlerse de ki, 'Size yeterli ölçüde bildirdim. Size söz verilen şeyin yakın mı, yoksa uzak mı olduğunu bilmem.'

110. 'O, açıklanan sözü de bilir, gizlediklerinizi de bilir.'