28. Ey Harûnun hemşiresi, baban bir kötülük adamı değil idi, anan da bir kahbe değil idi

29. Bunun üzerine ona işaret etti, beşikteki bir sabî ile nasıl konuşuruz dediler

30. O dedi ki: haberiniz olsun ben Allahın kuluyum, o bana kitab verdi ve beni bir Peygamber yaptı

31. Ve beni her nerede olsam mübarek kıldı ve berhayat olduğum müddetçe bana namaz ve zekât tavsıye buyurdu

32. Ve beni valideme hürmetkâr kıldı, bir cebbar şekıy kılmadı

33. Ve selâm bana hem doğduğum gün hem öleceğim gün, hem diri olarak ba's olunacağım gün

34. İşte hakkında niza edip durdukları İsâ ibn Meryem hak sözü olarak budur

35. Allahın veled ittihaz etmesi hiç bir zaman olur şey değildir, tenzih o sübhana, o bir emri murad edince sade ona 'ol!' der, oluverir

36. Hem o haberiniz olsun dedi: Allah benim de rabbım sizin de rabbınızdır, onun için hep ona ibadet ediniz işte yegâne doğru yol budur

37. Sonra hizibler kendi aralarında ıhtilâfa düştüler, artık büyük bir günün görülecek hâilesinden veyl o küfredenlere