79. |emmā: | s-sefīnetu: O gemi | fekānet: idi | limesākīne: yoksulların | yeǎ'melūne: çalışan | fī: | l-beHri: denizde | feeradtu: istedim | en: ki | eǐybehā: onu kusurlu yapmak | vekāne: çünkü vardı | verā'ehum: onların ilerisinde | melikun: bir kral | ye'ḣuƶu: alan | kulle: her | sefīnetin: gemiyi | ğaSben: zorla |

80. |ve emmā: gelince | l-ğulāmu: çocuğa | fekāne: idi | ebevāhu: onun anası babası | mu'mineyni: mü'min insanlar | fe ḣaşīnā: korktuk | en: | yurhiḳahumā: onlara sarmasından | Tuğyānen: azgınlık | ve kufran: ve küfür |

81. |feeradnā: istedik ki | en: | yubdilehumā: onun yerine versin | rabbuhumā: Rableri | ḣayran: daha hayırlısını | minhu: ondan | zekāten: daha temiz | ve eḳrabe: ve daha yakınını | ruHmen: merhamete |

82. |ve emmā: ise | l-cidāru: duvar | fekāne: idi | liğulāmeyni: çocuğun | yetīmeyni: iki yetim | fī: | l-medīneti: şehirde | ve kāne: ve vardı | teHtehu: altında | kenzun: bir hazine | lehumā: onlara ait | ve kāne: ve idi | ebūhumā: babaları da | SāliHen: iyi bir kimse | feerāde: istedi ki | rabbuke: Rabbin | en: | yebluğā: onlar (büyüyüp) ersinler | eşuddehumā: güçlü çağlarına | ve yesteḣricā: ve çıkarsınlar | kenzehumā: hazinelerini | raHmeten: bir rahmet olarak | min: | rabbike: Rabbinden | ve mā: | feǎltuhu: bunları yapmadım | ǎn: | emrī: ben kendiliğimden | ƶālike: işte budur | te'vīlu: içyüzü | mā: şeylerin | lem: | tesTiǎ': senin güç yetiremediğin | ǎleyhi: hakkında | Sabran: sabırla |