52. |ve yevme: ve o gün | yeḳūlu: (Allah, kafirlere) der ki | nādū: çağırın | şurakāiye: benim ortaklarım | elleƶīne: şeyleri | zeǎmtum: zannettiğiniz | fedeǎvhum: işte çağırdılar | felem: ama | yestecībū: cevap vermediler | lehum: kendilerine | ve ceǎlnā: ve biz koyduk | beynehum: onların aralarına | mevbiḳan: tehlikeli bir uçurum |

53. |ve raā: ve gördüler | l-mucrimūne: suçlular | n-nāra: ateşi | fe Zennū: artık iyice anladılar | ennehum: kendilerinin | muvāḳiǔhā: içine düşeceklerini | velem: fakat | yecidū: bulamadılar | ǎnhā: ondan | meSrifen: kaçacak bir yer |

54. |veleḳad: ve andolsun | Sarrafnā: biz türlü biçimlerde anlattık | fī: | hāƶā: bu | l-ḳurāni: Kur'an'da | linnāsi: insanlara | min: | kulli: her çeşit | meṧelin: misali | vekāne: ama | l-insānu: insan | ekṧera: daha çok | şey'in: her şeyden | cedelen: tartışmacıdır |

55. |ve mā: şey | meneǎ: alıkoyan | n-nāse: insanları | en: | yu'minū: inanmaktan | iƶ: zaman | cā'ehumu: kendilerine geldiği | l-hudā: hidayet | ve yesteğfirū: ve istiğfar etmekten | rabbehum: Rablerine | illā: ancak | en: | te'tiyehum: kendilerine de gelmesidir | sunnetu: yasasının | l-evvelīne: evvelkilerin | ev: yahut | ye'tiyehumu: karşılarına gelmesidir | l-ǎƶābu: azabın | ḳubulen: açıkça |