28. |VEṦBR: tut (sabret) | NFSK: nefsini | MA: beraber | ELZ̃YN: | YD̃AVN: yalvaranlarla | RBHM: Rablerine | BELĞD̃ET: sabah | VELAŞY: akşam | YRYD̃VN: isteyerek | VCHH: rızasını | VLE: ve | TAD̃: sapmasın | AYNEK: gözlerin | ANHM: onlardan | TRYD̃: isteyerek | ZYNT: süsünü | ELḪYET: hayatının | ELD̃NYE: dünya | VLE: ve | TŦA: itaat etme | MN: kişiye | ÊĞFLNE: alıkoyduğumuz | GLBH: kalbini | AN: | Z̃KRNE: bizi anmaktan | VETBA: ve tâbi olan | HVEH: keyfine | VKEN: ve olan | ÊMRH: işi | FRŦE: aşırılık |

29. |VGL: de ki | ELḪG: bu gerçek | MN: -dendir | RBKM: Rabbiniz- | FMN: artık kimse | ŞEÙ: dileyen | FLYÙMN: inansın | VMN: ve kimse | ŞEÙ: dileyen | FLYKFR: inkar etsin | ÎNE: çünkü biz | ÊATD̃NE: hazırladık | LLƵELMYN: zalimlere | NERE: bir ateş | ÊḪEŦ: kuşatmıştır | BHM: onları | SRED̃GHE: çadırı | VÎN: ve eğer | YSTĞYS̃VE: feryad edip yardım isteseler | YĞES̃VE: kendilerine yardım edilir | BMEÙ: bir su ile | KELMHL: erimiş maden gibi | YŞVY: haşlayan | ELVCVH: yüzleri | BÙS: o ne kötü | ELŞREB: bir içecektir | VSEÙT: ve ne kötü | MRTFGE: ağırlanmadır |

30. |ÎN: şüphesiz | ELZ̃YN: onlar ki | ËMNVE: inandılar | VAMLVE: ve yaptılar | ELṦELḪET: iyi işler | ÎNE: elbette biz | LE: asla | NŽYA: zayi etmeyiz | ÊCR: ecrini | MN: kimsenin | ÊḪSN: güzel yapan | AMLE: işi |