110. |قُلْ: de ki | إِنَّمَا: şüphesiz | أَنَا: ben de | بَشَرٌ: bir insanım | مِثْلُكُمْ: sizin gibi | يُوحَىٰ: vahyolunuyor | إِلَيَّ: bana | أَنَّمَا: şüphesiz | إِلَٰهُكُمْ: Tanrınız | إِلَٰهٌ: Tanrıdır | وَاحِدٌ: bir tek | فَمَنْ: o halde kim | كَانَ: ise | يَرْجُو: arzu eder | لِقَاءَ: kavuşmayı | رَبِّهِ: Rabbine | فَلْيَعْمَلْ: yapsın | عَمَلًا: iş(ler) | صَالِحًا: iyi | وَلَا: ve asla | يُشْرِكْ: ortak etmesin | بِعِبَادَةِ: (yaptığı) ibadete | رَبِّهِ: Rabbine | أَحَدًا: (hiç) kimseyi |