109. |ḳul: de ki | lev: şayet | kāne: olsa | l-beHru: deniz | midāden: mürekkep | likelimāti: sözleri(ni yazmak) için | rabbī: Rabbimin | lenefide: tükenir | l-beHru: deniz | ḳable: önce | en: | tenfede: tükenmeden | kelimātu: sözleri | rabbī: Rabbimin | velev: ve şayet | ci'nā: getirsek bile | bimiṧlihi: bir o kadarını daha | mededen: yardım için |

110. |ḳul: de ki | innemā: şüphesiz | enā: ben de | beşerun: bir insanım | miṧlukum: sizin gibi | yūHā: vahyolunuyor | ileyye: bana | ennemā: şüphesiz | ilāhukum: Tanrınız | ilāhun: Tanrıdır | vāHidun: bir tek | femen: o halde kim | kāne: ise | yercū: arzu eder | liḳā'e: kavuşmayı | rabbihi: Rabbine | felyeǎ'mel: yapsın | ǎmelen: iş(ler) | SāliHen: iyi | ve lā: ve asla | yuşrik: ortak etmesin | biǐbādeti: (yaptığı) ibadete | rabbihi: Rabbine | eHaden: (hiç) kimseyi |