21. |unZur: bak | keyfe: nasıl | feDDelnā: üstün yaptık | beǎ'Dehum: onların kimini | ǎlā: üzerine | beǎ'Din: kimi | velelāḣiratu: elbette ahiret | ekberu: daha büyüktür | deracātin: dereceler bakımından | ve ekberu: ve daha büyüktür | tefDīlen: üstünlük bakımından |

22. |lā: asla | tec'ǎl: edinme | meǎ: ile beraber | llahi: Allah | ilāhen: bir tanrı | āḣara: başka | feteḳ'ǔde: sonra oturup kalırsın | meƶmūmen: kınanmış olarak | meḣƶūlen: ve yalnız başına bırakılmış olarak |

23. |ve ḳaDā: ve emretti | rabbuke: Rabbin | ellā: | teǎ'budū: tapmamanızı | illā: başkasına | iyyāhu: kendisinden | ve bil-vālideyni: ve anaya babaya | iHsānen: iyilik etmenizi | immā: | yebluğanne: ulaşırsa | ǐndeke: senin yanında | l-kibera: ihtiyarlık çağına | eHaduhumā: ikisinden birisi | ev: yahut | kilāhumā: her ikisi | felā: sakın | teḳul: deme | lehumā: onlara | uffin: Öf! | ve lā: ve | tenherhumā: onları azarlama | veḳul: söyle | lehumā: onlara | ḳavlen: bir söz | kerīmen: güzel |

24. |veḣfiD: ve indir | lehumā: onlara | cenāHa: kanadını | ƶ-ƶulli: küçülme | mine: dolayı | r-raHmeti: acımadan | ve ḳul: ve deki | rabbi: Rabbim | rHamhumā: sen de bunlara acı | kemā: | rabbeyānī: beni nasıl yetiştirdilerse | Sağīran: küçükken |