119. |ثُمَّ: sonra | إِنَّ: şüphesiz | رَبَّكَ: Rabbin | لِلَّذِينَ: kimseler için | عَمِلُوا: işleyen(ler) | السُّوءَ: kötülük | بِجَهَالَةٍ: cehaletle | ثُمَّ: sonra | تَابُوا: tevbe edenler (için) | مِنْ: | بَعْدِ: ardından | ذَٰلِكَ: bunun | وَأَصْلَحُوا: ve uslananlar (için) | إِنَّ: elbette | رَبَّكَ: Rabbin | مِنْ: | بَعْدِهَا: bunlardan sonra | لَغَفُورٌ: bağışlayandır | رَحِيمٌ: esirgeyendir |

120. |إِنَّ: şüphesiz | إِبْرَاهِيمَ: İbrahim | كَانَ: idi | أُمَّةً: bir ümmet | قَانِتًا: O'na ita'at eden | لِلَّهِ: Allah'ı | حَنِيفًا: birleyen | وَلَمْ: ve | يَكُ: değildi | مِنَ: -dan | الْمُشْرِكِينَ: ortak koşanlar- |

121. |شَاكِرًا: şükredici idi | لِأَنْعُمِهِ: O'nun ni'metlerine | اجْتَبَاهُ: onu seçmiş | وَهَدَاهُ: ve iletmişti | إِلَىٰ: | صِرَاطٍ: yola | مُسْتَقِيمٍ: doğru |

122. |وَاتَيْنَاهُ: ve ona vermiştik | فِي: | الدُّنْيَا: dünyada | حَسَنَةً: iyilik | وَإِنَّهُ: şüphesiz O | فِي: | الْاخِرَةِ: ahirette de | لَمِنَ: | الصَّالِحِينَ: iyilerdendir |

123. |ثُمَّ: sonra | أَوْحَيْنَا: vahyettik | إِلَيْكَ: sana | أَنِ: | اتَّبِعْ: uy | مِلَّةَ: yoluna | إِبْرَاهِيمَ: İbrahim'in | حَنِيفًا: hanif olan | وَمَا: ve | كَانَ: değildi | مِنَ: -dan | الْمُشْرِكِينَ: ortak koşanlar- |