110. |ṧumme: sonra | inne: şüphesiz | rabbeke: Rabbin | lilleƶīne: (yanındadır) | hācerū: hicret edenlerin | min: | beǎ'di: sonra | mā: | futinū: işkenceye uğratıldıktan | ṧumme: sonra | cāhedū: cihad edenlerin | ve Saberū: ve sabredenlerin | inne: elbette | rabbeke: Rabbin | min: | beǎ'dihā: bun(lar)dan sonra | leğafūrun: elbette bağışlayandır | raHīmun: esirgeyendir |

111. |yevme: o gün | te'tī: gelir | kullu: her | nefsin: nefis | tucādilu: uğraşır | ǎn: | nefsihā: kendi canı için | ve tuveffā: ve tam karşılığı verilir | kullu: herkese | nefsin: nefse | mā: | ǎmilet: yaptığının | ve hum: onlara | lā: asla | yuZlemūne: haksızlık edilmez |

112. |ve Derabe: ve misal verir | llahu: Allah | meṧelen: misaliyle | ḳaryeten: bir kenti | kānet: idi | āmineten: güven | muTmeinneten: huzur içinde | ye'tīhā: kendisine geliyordu | rizḳuhā: rızkı | rağaden: bol bol | min: | kulli: her | mekānin: yerden | fekeferat: fakat nankörlük etti | bien'ǔmi: ni'metlerine | llahi: Allah'ın | feeƶāḳahā: (bunun üzerine) ona taddırdı | llahu: Allah | libāse: elbisesi | l-cūǐ: açlık | velḣavfi: ve korku | bimā: ötürü | kānū: oldukları | yeSneǔne: yapıyor(lar) |