30. |keƶālike: böylece | erselnāke: seni gönderdik | fī: içine | ummetin: bir millet | ḳad: elbette | ḣalet: geçmiş bulunan | min: | ḳablihā: kendilerinden önce | umemun: (nice) milletler | litetluve: okuyasın diye | ǎleyhimu: onlara | lleƶī: şeyleri | evHaynā: vahyettiğimiz | ileyke: sana | vehum: oysa onlar | yekfurūne: nankörlük ederler | bir-raHmāni: Rahman'a | ḳul: de ki | huve: O | rabbī: benim Rabbimdir | lā: yoktur | ilāhe: tanrı | illā: başka | huve: O'ndan | ǎleyhi: O'na | tevekkeltu: dayandım | ve ileyhi: ve yalnız O'nadır | metābi: tevbem/dönüşüm |

31. |velev: eğer olsaydı | enne: | ḳur'ānen: bir Kur'an | suyyirat: yürütüldüğü | bihi: kendisiyle | l-cibālu: dağların | ev: yahut | ḳuTTiǎt: parçalandığı | bihi: kendisiyle | l-erDu: arzın | ev: yahut | kullime: konuşturulduğu | bihi: kendisiyle | l-mevtā: ölülerin | bel: hayır | lillahi: Allah'a aittir | l-emru: işler | cemīǎn: bütün | efelem: | yeyesi: hala anlamadılar mı? | elleƶīne: kimseler | āmenū: inanan(lar) | en: | lev: şayet | yeşā'u: dileseydi | llahu: Allah | lehedā: hidayet verirdi | n-nāse: insanlara | cemīǎn: bütün | ve lā: ve | yezālu: geri durmaz | elleƶīne: kimselere | keferū: inkar eden(lere) | tuSībuhum: isabet etmesi | bimā: yüzünden | Saneǔ: yaptıkları işler | ḳāriǎtun: bir bela | ev: yahut | teHullu: konar | ḳarīben: yakınına | min: | dārihim: yurtlarının | Hattā: kadar | ye'tiye: gelinceye | veǎ'du: va'di | llahi: Allah'ın | inne: şüphesiz | llahe: Allah | lā: | yuḣlifu: caymaz | l-mīǎāde: sözünden |