25. Onlar ki, misak ve tevsik ettikten sonra, Allah Teala'nın ahdini bozarlar ve O'nun vaslını emrettiği şeyi kırarlar. Yeryüzünde (küfür, zulüm ve fitne ile) fesad çıkarırlar. İşte lâ'net, kötü yurt (dünyada fena bir akıbet, Cehennem azabı) bunlar içindir.

27. O küfredenler: “Rabbi celle şânüh'den, ne olur, O'na bir âyet indirilse!” derler. De ki: “Hakikat, Allahû Tealâ dilediğini idlâl ve kendisine rucû eden kimseyi de dinine (İslâm yoluna) hidayet eder.”

36. Kendilerine Kitab verdiklerimiz, Sana inzal olunana (bu Kur'ân'a, Kitablarına uygun olduğu için) sevinirler. Kitab ehlinden Kur'ân'dan bir kısmını inkar edenler de var. De ki “Ben, ancak Allah Teâlâ'ya ibadet etmekle ve O'na şerik koşmamakla emrolundum. Ben ancak (insanları) O'na (O'nun tevhid ve dînine) da'vet ederim ve herhalde rücûum O'nadır.”