17. |enzele: indirdi | mine: | s-semāi: gökten | māen: bir su | fe sālet: çağlayıp aktı | evdiyetun: dereler | biḳaderihā: kendi ölçüsünce | feHtemele: ve taşıdı | s-seylu: sel | zebeden: köpüğü | rābiyen: üste çıkan | ve mimmā: ve vardır | yūḳidūne: yak(ıp erit)tikleri madenlerden de | ǎleyhi: onların | fī: | n-nāri: ateşte | btiğā'e: yapmak için | Hilyetin: süs | ev: yahut | metāǐn: eşya | zebedun: bir köpük | miṧluhu: bunun gibi | keƶālike: böyle | yeDribu: benzetme ile anlatır | llahu: Allah | l-Haḳḳa: hakkı | velbāTile: ve batılı | feemmā: ne zaman ki | z-zebedu: köpük | feyeƶhebu: gider | cufā'en: yok olup | ve emmā: ve | mā: şey ise | yenfeǔ: yararlı olan | n-nāse: insanlara | feyemkuṧu: kalır | fī: | l-erDi: yeryüzünde | keƶālike: işte böyle | yeDribu: örnek verir | llahu: Allah | l-emṧāle: misaller |

18. |lilleƶīne: için vardır | stecābū: buyruğuna uyanlar | lirabbihimu: Rablerinin | l-Husnā: en güzel (karşılık) | velleƶīne: ve kimseler ise | lem: | yestecībū: uymayan(lar) | lehu: ona | lev: şayet | enne: | lehum: kendilerinin olsa | mā: bulunaların | fī: | l-erDi: yeryüzünde | cemīǎn: hepsi | ve miṧlehu: ve bir misli daha | meǎhu: yanında | lāftedev: fidye verirlerdi | bihi: onu | ulāike: işte | lehum: onların | sū'u: çok kötüdür | l-Hisābi: hesabı | ve me'vāhum: ve varacakları yer | cehennemu: cehennemdir | ve bi'se: ve ne kötü | l-mihādu: bir yataktır |