13. |ve yusebbiHu: ve tesbih ederler | r-raǎ'du: gök gürültüsü | biHamdihi: onun övgüsüyle | velmelāiketu: ve melekler | min: | ḣīfetihi: korkusundan | ve yursilu: ve gönderir | S-Savāǐḳa: yıldırımlar | fe yuSību: çarpar | bihā: onlarla | men: kimseyi | yeşā'u: dilediği | vehum: ve onlar | yucādilūne: tartışmaktadırlar | fī: hakkında | llahi: Allah | ve huve: ve O'nun | şedīdu: pek çetindir | l-miHāli: tuzağı (cezası) |

14. |lehu: ancak O'nadır | deǎ'vetu: du'a | l-Haḳḳi: gerçek | velleƶīne: kimseler ise | yed'ǔne: du'a ettikleri | min: | dūnihi: O'ndan başka | lā: | yestecībūne: isteklerini karşılayamazlar | lehum: kendilerinin | bişey'in: hiçbir | illā: ancak | kebāsiTi: uzatan kimse gibidir | keffeyhi: avuçlarını | ilā: | l-māi: suya | liyebluğa: gelsin diye | fāhu: ağzına | vemā: oysa | huve: o | bibāliğihi: on(un ağzın)a gelmez | ve mā: ve (işte) | duǎā'u: du'ası | l-kāfirīne: kafirlerin | illā: ancak | fī: | Delālin: boşa gider |

15. |velillahi: ve Allah'a | yescudu: secde ederler | men: olanların hepsi | fī: | s-semāvāti: göklerde | vel'erDi: ve yerde | Tav'ǎn: gönüllü | vekerhen: (veya) zoraki | ve Zilāluhum: ve gölgeleri de | bil-ğuduvvi: sabah | vel'āSāli: akşam |

16. |ḳul: de ki | men: kimdir? | rabbu: Rabbi | s-semāvāti: göklerin | vel'erDi: ve yerin | ḳuli: de ki | llahu: Allah! | ḳul: O halde, de | efātteḣaƶtum: mi edindiniz? | min: | dūnihi: O'ndan başka | evliyā'e: veliler | lā: | yemlikūne: gücü olmayan | lienfusihim: kendilerine | nef'ǎn: bir fayda | ve lā: ve veremeyen | Derran: bir zarar | ḳul: de ki | hel: | yestevī: bir olur mu? | l-eǎ'mā: kör | velbeSīru: ve gören | em: yahut | hel: | testevī: bir olur mu? | Z-Zulumātu: karanlıklar | ve nnūru: ve aydınlık | em: yoksa | ceǎlū: buldular da | lillahi: Allah'a | şurakā'e: ortaklar | ḣaleḳū: yaratan | keḣalḳihi: O'nun yarattığı gibi | feteşābehe: benzer (mi) göründü | l-ḣalḳu: bu yaratma | ǎleyhim: onlara | ḳuli: de ki | llahu: Allah'tır | ḣāliḳu: yaratıcısı | kulli: her | şey'in: şeyin | ve huve: ve O | l-vāHidu: tektir | l-ḳahhāru: kahredendir |

17. |enzele: indirdi | mine: | s-semāi: gökten | māen: bir su | fe sālet: çağlayıp aktı | evdiyetun: dereler | biḳaderihā: kendi ölçüsünce | feHtemele: ve taşıdı | s-seylu: sel | zebeden: köpüğü | rābiyen: üste çıkan | ve mimmā: ve vardır | yūḳidūne: yak(ıp erit)tikleri madenlerden de | ǎleyhi: onların | fī: | n-nāri: ateşte | btiğā'e: yapmak için | Hilyetin: süs | ev: yahut | metāǐn: eşya | zebedun: bir köpük | miṧluhu: bunun gibi | keƶālike: böyle | yeDribu: benzetme ile anlatır | llahu: Allah | l-Haḳḳa: hakkı | velbāTile: ve batılı | feemmā: ne zaman ki | z-zebedu: köpük | feyeƶhebu: gider | cufā'en: yok olup | ve emmā: ve | mā: şey ise | yenfeǔ: yararlı olan | n-nāse: insanlara | feyemkuṧu: kalır | fī: | l-erDi: yeryüzünde | keƶālike: işte böyle | yeDribu: örnek verir | llahu: Allah | l-emṧāle: misaller |