108. |ve emmā: ve | elleƶīne: kimseler | suǐdū: mutlu olan(lar) | fefī: içindedirler | l-cenneti: cennet | ḣālidīne: onlar sürekli kalıcıdırlar | fīhā: orada | mā: | dāmeti: durdukça | s-semāvātu: gökler | vel'erDu: ve yer | illā: dışında | mā: | şā'e: diledikleri | rabbuke: Rabbinin | ǎTā'en: bir lütuftur | ğayra: olmaksızın | mecƶūƶin: kesinti |

109. |felā: o halde | teku: olmasın | fī: hiçbir | miryetin: tereddüd | mimmā: hakkında | yeǎ'budu: taptıkları | hā'ulā'i: onların | mā: | yeǎ'budūne: onlar tapmazlar | illā: başkasına | kemā: gibi olandan | yeǎ'budu: taptıkları | ābā'uhum: babalarının | min: | ḳablu: daha önce | ve innā: şüphesiz biz | lemuveffūhum: vereceğiz | neSībehum: onların paylarını | ğayra: olmadan | menḳūSin: eksik |

110. |veleḳad: ve andolsun | āteynā: verdik | mūsā: Musa'ya | l-kitābe: Kitab'ı | feḣtulife: ayrılığa düşüldü | fīhi: onda | velevlā: eğer olmasaydı | kelimetun: bir söz | sebeḳat: önceden geçmiş | min: tarafından | rabbike: Rabbin | leḳuDiye: hüküm verilirdi | beynehum: aralarında | ve innehum: şüphesiz onlar | lefī: içindedirler | şekkin: bir tereddüt | minhu: bunun hakkında | murībin: gocundurucu |