1. |Elif, Lâm, Râ: Elif Lâm Râ | tilke: bunlar | āyātu: ayetleridir | l-kitābi: Kitab'ın | l-Hakīmi: hikmetli |

2. |ekāne: mı geldi? | linnāsi: insanlara | ǎceben: tuhaf | en: | evHaynā: vahyetmemiz | ilā: | raculin: bir adama | minhum: içlerinden | en: diye | enƶiri: uyarsın | n-nāse: insanları | ve beşşiri: ve müjdelesin | elleƶīne: kimselere | āmenū: iman edenlere | enne: (ki) şüphesiz | lehum: onlar için vardır | ḳademe: makamı | Sidḳin: doğruluk | ǐnde: katında | rabbihim: Rableri | ḳāle: dediler ki | l-kāfirūne: kâfirler | inne: şüphesiz | hāƶā: bu | lesāHirun: bir büyücüdür | mubīnun: apaçık |

3. |inne: şüphesiz | rabbekumu: sizin Rabbiniz | llahu: Allah'tır | lleƶī: ki | ḣaleḳa: yarattı | s-semāvāti: gökleri | vel'erDe: ve yeri | fī: | sitteti: altı | eyyāmin: günde | ṧumme: sonra | stevā: kuşattı | ǎlā: | l-ǎrşi: Arş'ı | yudebbiru: düzene koydu | l-emra: işleri | mā: yoktur | min: kimse | şefīǐn: şefaat edecek | illā: dışında | min: | beǎ'di: | iƶnihi: O'nun izni | ƶālikumu: işte budur | llahu: Allah | rabbukum: Rabbiniz olan | feǎ'budūhu: O'na kulluk edin | efelā: | teƶekkerūne: Düşünüp öğüt almaz mısınız? |